Een eeuw geleden voorspelde Freud al wat er moest gebeuren #Biology


the Quick Version
Het inmiddels zo’n eeuw geleden dat Freud zei (in 1915):
“After we’ve completed our psychoanalytic work we shall have to find a point of contact with biology.” ~ Freud 1915

En langzamerhand begint het besef in het vakgebied door te dringen. Een besef dat de grondlegger van de psychotherapie aan het begin van zijn carrière al poneerde. Het begrip dat kennis van de biologie en neurologie steeds beter zal kunnen helpen om psychologische strategieën aan te scherpen en de keuze voor medicatie (of juist niet) te verduidelijken. Mensen met (en ook zonder) praktische ervaring beginnen lichaamsgerichte, awareness trainingen te geven in de derde golf van de ‘cognitieve therapie’.


Waarom? Lees:

meer hierover

…..

voorwaarden

Freud kòn destijds natuurlijk ook de link nog helemaal niet leggen. In 1915 was er nog niet eens een Turingmachine er waren voornamelijk stoommachines en het idee van er problemen ontstaan doordat we overdruk onvoldoende afvoeren is dan ook begrijpelijkerwijs wat veel benadrukt. Er was nog nauwelijks een allereerste begin van het computerconcept dat zo belangrijk is om een brein te begrijpen, laat staan dat Freud al na kon denken over de samenhang tussen software en hardware, laat staan dat er kon worden nagedacht over ‘de mind’ als software en de implicaties daarvan op een ‘wetware’ die (neuro)plastische eigenschappen bezit!
En er waren al helemaal geen scanners waarmee we kunnen kijken welke delen van een levend brein wanneer actief zijn.

…..

Wat veel termen achter elkaar?

Laten we even kijken…
Alan M. Turing , de ontwikkelaar van de Turingmachine: in de informatica de Turingmachine een model van berekening en berekenbaarheid, ontwikkeld door de wiskundige Alan M. Turing in zijn beroemde artikel “On computable numbers, with an application to the Entscheidungsproblem” uit 1936-37. Eigenlijk de eerste aanzet tot rekenmachines en uiteindelijk computers.
Hardware: de computer, de materiële machine. Ik neem aan dat je dat wel wet als je dit op internet leest.
Software: is het programma, eigenlijk meestal de programma’s die op die machine draaien zodat ie ook iets nuttigs doet. In wezen een serie opdrachten “als er dat gebeurd dan moet er dit gebeuren”. Ongetwijfeld ten overvloede: Het is de software die maakt dat de computer zich soms als een typemachine, soms als een tekenvel gedraagt.
Wetware: De ‘hardware’ van ons brein is nogal zacht en vochtig, vandaar dat het wetware wordt genoemd. Maar een veel belangrijker verschil tussen computer en brein is dat de computer geen materiële veranderingen ondergaat door de programma’s die er op draaien. Een brein legt echter heuse nieuwe verbindingen tussen cellen en maakt zo nieuwe schakelingen door de manier waarop we denken en voelen. Door herhaling en heftigheid van ervaringen veranderen de cellen en de paden waarlangs de informatie loopt.
De algemene biologische regels zijn daar in nogal bepalend:
-Wat je vaak doet daar wordt je beter in. Echter,
-wat je vaker overbelast daar wordt je slechter in.
-We kunnen vrijwel onmogelijk intentioneel iets niet doen.
-Iets anders doen (en oefenen) is vrijwel het enige wat we kunnen doen, als we iets willen veranderen.

…..

Andere verschillen tussen hardware en wetware

Er zijn nog wat andere verschillen tussen hardware en wetware
-Biologie is altijd gebaseerd op feedback, op enerzijds de zin van het gedrag dat altijd ergens op gericht is. En anderzijds gericht is op de betekenis die we, terecht of onterecht, halen uit de situaties waarin wij ons bevinden.
-Het grootste deel van ons (nogal dierlijke) brein functioneert buiten ons bewustzijn om, sterker nog is voorwaarde voor bewustzijn en is dus eigenlijk nauwelijks ‘logisch’ (hoewel best begrijpelijk als we het verschil tussen mensen en dieren niet te groot willen bedenken).

Ons brein zal dus niet alleen door medicatie anders werken maar verstandig ingezette rust of juist oefening maakt ook dat een brein verandert, niet alleen de manier waarop het werkt maar daadwerkelijk de structuur ervan. Dat is natuurlijk nogal belangrijk voor de psychologische behandeling. Wat krijgt er nou werkelijk rust en is mijzelf rustig houden hetzelfde als rustig zijn? Waar liggen de overgangen?
Heeft het zin om mij voor te nemen dat ik iets niet meer moet doen zolang ik niet iets anders heb dat ik wėl kan doen? Kàn ik wel ergens niet aan denken?

(het antwoord op de vorige vragen? “nee” -zoals je begrepen zult hebben-)

Een ander belangrijk verschil tussen hardware en software is dat we nog niet goed weten hoe al die verschillende parallel geschakelde modules precies werken. Want een brein is geen centraal gestuurd geheel, het hangt van co-processen en feedback loops aan elkaar in een netwerk dat het internet rechts inhaalt. Er zijn een aantal dingen hetzelfde bij hardware en wetware maar wetware werkt véél minder eenduidig en véél meer gelaagd dan de hardware van een computer.
Sommige delen van ons brein zijn bijvoorbeeld onvermoeibaarder dan andere zodat een bepaalde situaties in de ochtend, na een goede nacht slaap heel anders zal uitpakken dan in de avond waarin al de wilskracht van de dag is opgebrand. Dat zal bij een computer niet snel uitmaken. Die geeft altijd hetzelfde antwoord.

Een brein heeft ook een (al-dan-niet correct) idee over de waarde van de uitkomst. Computers zijn daar veel eenvoudiger in. De zitten er niet mee om op de vraag “wat is de zin van het leven en het antwoord op alles?” als heel duidelijk antwoord te geven: 42 (hitchhiker’s guide)

…..

Conclusie

We zijn dus meer-en-meer bezig om te begrijpen hoe dingen werken in onze wetware, over de interpersoonlijke verschillen en over de vraag hoe de bijbehorende software op die wetware uitwerkt op ons gedrag. Maar het is allemaal nog lang niet inzichtelijk hoe het binnen één brein werkt. Laat staan hoe ons gedrag uitwerkingen heeft op de verschillende lagen van de mensen om ons heen. Alleen al het feit dat het beeld op onze interne monitor van het zelfbeeld zo radicaal kan verschillen van het beeld dat anderen van ons hebben…
Aan de andere kant wordt er al druk geëxperimenteerd met een samenwerking tussen de twee. Deep brain stimulation tegen dwanghandelingen, tics, depressie en verslavingen. En vanuit de psychologie ontstaat steeds meer interesse voor non-verbale technieken die hun effect vaak al jaren bewezen hebben. Meditatie-achtige vormen en awareness trainingen, zelfs ademscholing, (ook al noemen we dat dan niet meer zo omdat “dat meditatieve” zo vervelend in de {new-age} markt ligt) worden als oude wijn in nieuwe ‘mindfulness’-zakken verkocht. Soms door mensen die daarin fatsoenlijk zijn opgeleid. En soms ook door mensen die daar eigenlijk maar heel erg weinig praktische ervaring mee hebben gehad.
Er staat nog het nodige aan te komen…

Enfin, we zijn onderweg en leggen vanuit de biologie èn vanuit de psychologie meer en meer contact met elkaar. Dat is gewoon eigenlijk een goede zaak en ik heb goeie hoop dat dit nog heel leuk gaat worden en dat we hier nog véél over gaan schrijven.

…..

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.