Hoe ga ik om met de angsten die ik niet wil hebben?


the Quick Version
VBreinMPKeel mensen kampen met angsten en vinden het lastig om die in de hand te krijgen. En laten we wel zijn: dat is ook lastig. Maar het wordt wel en stuk eenvoudiger wanneer je de gelaagdheid van het brein beter begrijpt waar ik het elders over heb.

In het kort: geef toe dat je bang bent maar gun jezelf dat je niet door die angst geleefd wordt.


Hoe dan? Lees:

the Longer Version

Hoe ga ik om met de angsten die ik niet wil hebben?


Als ik snap dat angst een gevoel is en dat gevoelens nou eenmaal niet rationeel zijn, dan kan ik vaak beter aan de slag met angsten dan dat ik alleen maar probeer “om van mijn angst te winnen”.

Als ik met mezelf in gevecht ben… wat zou er dan gebeuren als ik zou winnen?

De èn-èn-manier van denken, de “mensen zijn óók een beestje”-manier van denken helpt soms om mensen beter uit te leggen hoe zij aan hun gevoelens kunnen werken. Werken aan angsten bijvoorbeeld gaat vaak beter als je de angst erkend als zodanig.

Moed is niet afwezigheid van angst, het is dat je de dingen doet waar je nou eenmaal blijkbaar bang voor bent.

Als je jezelf als één ding blijft zien dan kan je weinig aan angst doen wanneer je vind (wéét) dat je niet bang zou hoeven zijn voor de dingen waar je bang voor bent. En wanneer je ze alleen maar probeert weg te praten met de gedachte: “Dit is niet rationeel!” dan schiet het weinig op.
Wanneer je beter begrijpt dat we als mens juist ook nog een emotioneel warmbloedig dierenbrein onder ons “denk-niveau” hebben dat enerzijds enorm verbonden is maar aan de andere kant ook ècht z’n eigen ding doet onder al dat zogenaamde ‘bewustzijn’ dan wordt het allemaal makkelijker.


Praat je opluchting niet stuk als je de angst aan gaat

Het maakt het begrijpelijker dat niet “slimme gedachten tegenover angst staan maar dat tegenover het gevoel van angst het gevoel van opluchting staat (…)
Dus inderdaad is de vraag: hoe breng je jouw beestje in situaties waarin het opgelucht kan zijn dat goed gaat waar je bang voor was. Niet door het volledig te overprikkelen maar door kleine stappen voorwaarts te doen die je -hoe klein ook- gaat vieren.
Want dat is de belangrijkste volgende stap bij het afleren avn angst: zolang je de opluchting dat iets -dat jouw beestje blijkbaar eng vond- toch wèl goed blijkt te gaan vervolgens kapot praat omdat je vindt dat je eigenlijk niet bang zou hebben moeten zijn, dan blijf je dus de hele tijd niks tegenover die angst zetten. Als je de opluchting stuk praat in jezelf kan de angst niet minder worden.
Als je dat begrijpt dan hou je op om jezelf op je kop te geven omdat je bang bent en het grappige is dat je het dan toe geeft zonder dat je er aan toegeeft.
Wanneer je gaat kijken* naar de angst-cyclus of de opluchtings-cyclus (afhankelijk van welke kant je op gaat) dan wordt ook duidelijk dat eigenlijk het enige dat je tegenover het gevoel van angst en paniek kunt zetten het gevoel van opluchting is… op de juiste plek.

Het gevoel van opluchting staat tegenover het gevoel van angst.

Als de opluchting wordt gekoppeld aan het ontwijken groeit de angst, als het gevoel van opluchting wordt gekoppeld aan de confrontatie met de angst die goed ging, dan wordt de verwachtingsangst minder.

Hans West

Zie ook:


Mocht meer willen weten +klik hier+
contact pagina: +klik hier+

Als je aanvullingen of opmerkingen hebt: plaats hieronder een reactie…


Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.