4 tips van Esther Kluwer, Hoogleraar duurzame relaties


the Quick Version
Hoogleraar duurzame relaties Esther Kluwer, werkzaam aan de Radboud Universiteit, deed onderzoek naar de dingen die je kunt doen om langdurige relaties te laten bloeien en daar komen een paar nuttige tips uit die ook wetenschappelijk onderbouwd zijn. Wel zo prettig 🙂


Welke dan? Lees:

the Longer Version

4 tips van Esther Kluwer, Hoogleraar duurzame relaties

1 – Neem de emoties van je werk niet mee naar huis

prof. dr. E.S. Kluwer (Esther) is hoogleraar duurzame relaties en welzijn aan het Radboud

Problemen op het werk kunnen een belangrijke bron zijn voor negativiteit in een relatie. Na een ervaring op je werk, als je kritiek krijgt van collega’s of jouw manager, als er een conflict is met een collega, als er werkstress ontstaat door te veel werk of slecht omschreven werkzaamheden, dan ben je thuis minder ‘beschikbaar’. Je hebt je aandacht minder bij je relatie en je ongenoegen zal sneller er uit ‘flappen’ naar jouw partner.
Het kan handig zijn om vóór je naar huis gaat niet alleen even te proberen je werk duidelijk af te ronden en weg te leggen -zelfs als het nog helemaal niet klaar is, maar, adviseert Esther Kluwer, het helpt -vooral bij mensen die het van nature lastig vinden hun emoties onder controle te houden- om drie dingen op te schrijven waarvoor je je partner dankbaar bent. Dat maakt dat je met en andere aandacht en andere emoties naar huis gaat en je relatie weer binnen stapt.


2 – Denk handig over ruzie en autonomie

Een ander punt is autonomie. We hebben vak niet zo’n helder idee van autonomie. Want “autonomie is niet ‘onafhankelijk’ zijn, maar juist: jezelf kunnen zijn in de relatie.” Je hoeft je niet alleen te maken om autonoom te zijn… “Ik trek me niets van jou aan en ga mijn gang” dar werkt meestal niet geweldig. Je moet wel onderzoeken wat je eigenijk wil.
Autonomie betekent namelijk: dat je in staat bent om te vertellen wat je wilt, en vervolgens te kijken of dat ook kan.

En natuurlijk ligt altijd alles aan onze partner(s)… Maar daar kom je niet echt verder mee. Neem verantwoordelijkheid voor je eigen aandeel in het geheel, voor je verlangens, maar ook voor je missers.

Niet alles is altijd mogelijk, het is altijd geven en nemen. Dan is het zaak om constructief ruzie te maken. Je kan elkaar scheldwoorden, of een onderhuidse sneer naar elkaars hoofd gooien. Je kunt verwijten gaan maken op een rottoontje. Maar het is bewezen dat het uit maakt om de dingen die je wenst rustig te zeggen, niet op een dwingend toontje maar praat rustig. En als dat niet lukt, dan kan je beter even de kamer uit gaan. “Loop even de kamer uit, bedenk; dit schiet niet op als je voelt dat je geïrriteerd bent, tel desnoods eerst tot tien en ga het gesprek pas aan als de emoties een beetje zijn weggeëbd.” zegt Esther Kluwer. En heb het over jouw eigen behoeften in plaats van de dingen die de ander (niet) heeft gedaan. Als het je lukt na je eerste irritatie te hebben ingeslikt- om te zeggen “Ik had echt zin om even lekker op de bank te zitten, maar nu moet ik eerst opruimen” dan kan je partner ook in redelijkheid reageren in plaats van een tegenaanval lanceren (toch vaak onze limbische eerste reactie op een aanval – denk aan een stakker als Trump-) Dan kan je nog reageren met het nemen van verantwoording als “Shit sorry, helemaal de tijd vergeten” -eventueel gevolgd door een oplossing want als we niet boos zijn verzinnen we veel betere oplossingen dan wanneer we in een negatieve spiraal zitten samen. Het voelt misschien soms anders maar een goed, gezond conflict ligt nooit alleen maar aan de ander. Dus pak jouw eigen verantwoordelijkheid om je behoeften op een prettige manier duidelijk te maken aan je partner(s).

Ruzie moet je helemaal niet willen voorkomen, maar je moet het wel handig aanpakken.


3 – Oefen in delen en vergeven

Meestal onbedoeld maar je zult elkaar kwetsen af-en-toe. Dat is niet echt te voorkomen. Maar het draait er om hoe je met die dingen om gaat. Als je beslist dat je door wilt gaan als de ander je pijn gedaan heeft (en beslis dat niet in een vlaag van woede want dan beslis je meestal voor pijn doen en relatie verbreken -met alle consequenties van dien-) dan kan je kiezen: Je kunt een leven lang kwaad blijven en wraak blijven nemen “Ja, maar jij hebt in 1997…” Of je kunt kiezen om de dingen te gaan doen die jij nodig hebt om het achter je te laten. Dat is een lastig proces maar dat kan je wel oefenen. Bijvoorbeeld door van te voren al veel kleine dingetjes te vergeven.

Vergeven doe je dus niet in de laatste plaats voor jezelf. Bij vergeven erken je: ik voel me gekwetst, maar er is wel beweging naar de ander toe.

Met elkaar praten, al dan niet met een coach er bij, over de dingen die je gevoeld hebt bij jouw partner, dat is een onderdeel van vergeving. Je kunt niet vergeven en vergeten en alles maar inslikken. Dat komt op den duur door de poriën naar buiten. Oprechte spijt -misschien niet van de dingen die gebeurd zijn maar wel van de pijn die je jouw partner gedaan hebt- dat is een belangrijk ingrediënt. Erkenning van de gevoelens van de ander zijn dat ook. Dat getuigt van respect voor wat je hebt gedaan. Of dat nou gaat over het vergeten van het kattenvoer of over cheating. Als je dingen niet hebt gedaan zoals je ze had willen doen als een goeie partner dan ga je samen op zoek naar de dingen die het makkelijker maken om te vergeven maar dat moet je dan ook wel doen.
En als laatste: wat is de les? Wat ga je proberen te veranderen zodat het zich niet herhaalt. Niks is zo respectloos als een leeg “Oh, sorry hoor” gevolgd door een aantal slappe goede voornemens. Nee, wat ga je allebei(!) anders doen om te voor­komen dat het nog een keer gebeurt?..


4 – Maak een prioriteit van je partner

Tenslotte blijft het -ondanks ruzies en misverstanden en hoe druk het ook lijkt te zijn af-en-toe- cruciaal om tijd voor elkaar vrij te maken. Al helemaal natuurlijk als er kinderen moeten worden opgevoed. Blijf aandacht voor elkaar houden en verlies je niet in het negatieve beeld in je hoofd dat we allemaal soms even hebben van onze partner. Probeer daar samen om te lachen.

Vaak komt het belang van de partner pas aan bod ná dat de kinderen verzorgd zijn, het werk is gedaan en het sociale leven en het acht uur journaal zijn geweest. Dat ga je voelen op den duur, dat je niet zo belangrijk bent. “Je zou je geliefde nooit als vanzelfsprekend moeten zien” dat helpt om het samen interessant en leuk te houden.
“Blijf elkaar zien als twee volwassenen met ieder zijn leuke kanten en eigen ideeën. Blijf je interesseren voor elkaar; wat drijft je? Waar beleef je plezier aan? Dat is de basis.” Het eeuwige vliegtuig voorbeeld: “éérst jijzelf het zuurstof masker op, daarna gelijk de kinderen…” Als jij niet voor jezelf kan zorgen is er niemand om voor de kinderen te zorgen. Zorg dat jullie lucht houden in je relatie en doe samen ook leuke dingen, lekkere dingen, spannende dingen.


Wanneer je meer tips wilt of wanneer je samen wilt proberen om elkaar terug te vinden als prioriteit. Laat me dat even weten.
Hans


Voor het stellen van vragen +klik hier+
Contact pagina: +klik hier+
of reageer hier:

Als je aanvullingen of opmerkingen hebt: plaats hieronder een reactie…


Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.