De antidepressiva stijgen de pan uit #mijnsinziens


Question
Van een jonge apotheker hoorde ik hoe dramatisch de laatste tijd het gebruik van antidepressiva aan het stijgen is onder jongeren. De vraag “hoe was dat vroeger dan?” ligt dan natuurlijk al snel op de lippen.


Hoe dan?

Mijn mening

#mijns inziens

Ik denk wel (met ons kapitalistische “eeuwige groei”-model stevig in het zadel in onze maatschappij) dat er steeds meer eisen aan ons -de burger- worden gesteld. En wel op verschillende niveaus en op hetzelfde moment.

Eenzaamheid en Eisen

Waar het vroeger genoeg was om muzikant te zijn, of soldaat, of punk, of monnik. Tegenwoordig moet je jouw instrumenten stuk voor stuk goed bespelen, moet je verder ook rete-stoer zijn, voor jezelf kunnen opkomen èn spiritueel bewust zijn… oh, en dan moeten we er ook nog ‘lekker uit zien’ (…)
Ik krijg veel studenten, post-graduates en ZZP-ers die denken dat ze een hoeveelheid ballen in de lucht zouden moeten kunnen houden die 30 jaar geleden hadden gezorgd voor een lachbui bij de gedachte dat zoiets haalbaar zou moeten kunnen zijn… en ze het erge is: ze doen dat hooghouden nog niet eens zo slecht …tot dat moment van vastlopen.

Verkoop van hoop

Ik denk dat aan de ene kant de eisen opgevoerd zijn maar er aan de andere kant ook veel meer mogelijkheden zijn om je… ‘mogelijkheden’ op te voeren. Er zijn drugs, verkocht door dealers aan de deur en in het drank-vak in de supermarkt die jouw natuurlijk aanwezige chemicaliën in jouw hersenen uitputten (en trouwens ook de receptoren in die gebieden van de hersenen verminderen, zodat je dus hogere niveaus nodig hebt voor hetzelfde effect.) Er zijn de drugs die ons worden verkocht door onze chemie-industrie. Verkoop die het idee promoot dat complexe bio-psycho-sociale problemen zoals depressie simpel kunnen worden opgelost door “de serotonine-balans te reguleren”, ongeveer net zo realistisch als het promoten van een pil tegen racisme (want ja, ik wed dat er ergens in ons brein een chemische stofje is dat correleert met racisme. Onze hersenen produceren immers gedachten en gevoelens en oplossingen voor problemen op basis van de chemisch werkende ‘wet-ware’ in onze schedel).


Verkoop is ‘hoop’

Juist deze (commercieel gedragen) hoop dat complexe problemen een eenvoudige remedie kunnen hebben is m.i. ‘ziekmakend’ in zichzelf (in onze politiek is dat het populistische gezichtspunt overigens).

Eenvoudige oplossingen voor gecompliceerde problemen zorgen niet alleen voor meer gecompliceerde problemen. Het zorgt ook voor een twijfel aan jezelf, omdat je ‘niet eens in staat bent’ om die ‘oh, zo éénvoudige oplossing’ ook te laten werken.

Als je oplossingen zoekt, laten we die dan samen zoeken in biologisch en emotioneel haalbaar realisme. En als je nog meer wilt lezen over de risico’s van de ‘chemische oplossingen’ kijk dan eens op PraatmetHans.nl

We lijken nu in staat te moeten zijn om vaardigheden te hebben zonder het traject te hoeven volgen van oefenen en falen (en het leren van onze mislukkingen) in een wereld met een groeiende intolerantie voor ‘fouten’.

Ik snap als 60-jarige wel waarom ratjes in rat-park minder snel verslaafd raakten dan de ratjes die vereenzamend in hun hokjes waren opgesloten… en ik denk dat dit ook geldt voor de ratjes die opgesloten zijn in de maatschappelijke rat-race.


Voor het stellen van vragen +klik hier+
Contact pagina: +klik hier+
of reageer hier:

Als je aanvullingen of opmerkingen hebt: plaats hieronder een reactie…


Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.